30 Aralık 2012 Pazar
7 Şubat 2011 Pazartesi
paulo coelho
"hiç bir şeyi geri almayı bekleme, yaptıkların için takdir edilmeyi bekleme, ne kadar zeki olduğunun keşfedilmesini bekleme ya da aşkının anlaşılmasını. daireyi tamamla. gururlu, yetersiz ya da kibirli olduğun için değil, sadece artık onun senin yaşamında yeri olmadığı için. kapıyı kapat, plağı değiştir, evi temizle, tozdan kurtul. geçmişte olduğun kişiyi bırak ve şu anda kimsen o ol!"
insanların aşk dedikleri şey midemi bulandırdığında öğrendim....
benim öyle büyük hayallerim yok aslında. çünkü zamanla öğrendim ulaşılması imkânsız hayallerin insanı tükettiğini...önce bulutların üstünde uyunmayacağını öğrendim. dünya için umut taşıyabiliyorlardı yağmurlarla, ama bizi taşıyamazlardı.tırtıl misali elim kolum bağlı olduğunda, biraz daha beklersem kelebek olup uçamayacağımı öğrendim. canım sıkıldığında arı gibi üstüne konacabileceğim çiçeklerim olmadığını da.. ne bir ormana hakim olabilirdim ben ne de fezaya.. beni anlamlandıran tek şey "aşk"tı..ama ben aşkın yıllar önce öldüğünü, insanların aşk dedikleri şey midemi bulandırdığında öğrendim....
...
gökyüzünde sayısız yıldızlarımız vardı. hepsine kendi adımızı bırakmıştık ,bir yıldız kaydımı ,yüreğimize ateş düşerdi. buz gibi ayaz gecelere sığınırdık ,kartenelerini arardık gözlerimizde, ağlayınca gözyaşlarını silerdim parmaklarımın ucuyla ve bir öpücük kondururdum yanaklarına, yüreğine umut düşerdi ve ağlardım sonra............ ben ağlardım...... sen susardın.....
30 Ocak 2011 Pazar
:)
Bu satırları okuyabildiğine göre rahat ol çekim alanımdasın ve doğru frekanstasın.Alıcılarının ayarlarını kurcalamayı bırak ve keyfine bak..Gülümse...Yayındasın;)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)